Czy herbata z cytryną szkodzi zdrowiu?
Nie, herbata z cytryną nie szkodzi zdrowiu, jeśli przygotujesz ją w prawidłowy sposób. Mit wynika z cytrynianu glinu, który może powstać wtedy, gdy cytrynę dodasz do naparu razem z fusami lub torebką. Wystarczy najpierw usunąć liście, a dopiero potem zakwasić herbatę.
Skąd wziął się mit o szkodliwości?
Herbata naturalnie zawiera glin – pierwiastek o liczbie atomowej 13, powszechnie obecny w glebie i roślinach. W suszu herbacianym występuje głównie w związkach trudno rozpuszczalnych w wodzie, dlatego do naparu przechodzą tylko niewielkie ilości. Większość pozostaje w liściach, czyli w fusach.
Problem może pojawić się podczas parzenia. Kwas cytrynowy z cytryny w kontakcie z fusami ułatwia przechodzenie części glinu do naparu. Powstaje wtedy cytrynian glinu, związek dobrze rozpuszczalny w wodzie i łatwiej przyswajalny niż nierozpuszczalne związki obecne w suszu. Nie oznacza to jednak, że zwykła herbata z cytryną staje się niebezpieczna.
W praktyce ilości glinu dostarczane z herbatą są niewielkie, a glin występuje także w wielu innych produktach, między innymi w warzywach, produktach zbożowych, kakao i kawie. Herbata nie jest jego głównym źródłem w diecie. Organizm wchłania tylko część spożytego glinu, a pozostały jest wydalany, przede wszystkim przez nerki. W toksykologii znaczenie ma nie sama obecność substancji, lecz jej dawka i czas narażenia.
EFSA określił tolerowane tygodniowe pobranie glinu na poziomie 1 mg na kilogram masy ciała. To wartość ostrożnościowa, służąca ocenie całkowitego narażenia z diety, a nie dowód na szkodliwość pojedynczej filiżanki herbaty. Nie ma podstaw, by twierdzić, że okazjonalne lub regularne picie herbaty z cytryną stanowi istotne zagrożenie dla zdrowej osoby. Nie potwierdzono też, że taki napój powoduje chorobę Alzheimera.
Jak poprawnie przygotować herbatę z cytryną?
Najważniejsza zasada jest prosta: najpierw zaparz herbatę i usuń fusy albo torebkę, a dopiero później dodaj cytrynę. Wtedy kwas cytrynowy nie ma kontaktu z suszem zawierającym nierozpuszczalne związki glinu.
Drugą kwestią jest temperatura naparu. Witamina C jest wrażliwa na wysoką temperaturę, dlatego cytrynę najlepiej dodać, gdy herbata nieco przestygnie. Jeśli zależy Ci wyłącznie na smaku, nie musisz czekać do całkowitego ostygnięcia, ale dodanie soku bezpośrednio do wrzątku zmniejsza jego wartość jako źródła witaminy C.
Poniższe zestawienie pokazuje różnicę między parzeniem z dodatkiem cytryny a właściwą kolejnością przygotowania napoju:
| Technika | Wpływ na zdrowie | Wartości odżywcze |
|---|---|---|
| Cytryna dodana do herbaty z fusami lub torebką | Kwas cytrynowy może uwalniać część glinu z suszu i sprzyjać powstawaniu cytrynianu glinu | Wysoka temperatura może zmniejszać ilość zachowanej witaminy C |
| Usunięcie fusów przed dodaniem cytryny | Ogranicza kontakt kwasu cytrynowego ze związkami glinu pozostającymi w suszu | Bezpieczniejszy sposób przygotowania, a smak pozostaje bez zmian |
| Dodanie cytryny do lekko przestudzonego naparu bez fusów | Łączy właściwą technikę parzenia z ograniczeniem strat witaminy C | Więcej witaminy C pozostaje w napoju niż po dodaniu cytryny do wrzątku |
W codziennym przygotowaniu naparu wystarczy stosować kilka prostych zasad:
- Najpierw zaparz herbatę zgodnie z zaleceniami dla wybranego rodzaju suszu.
- Usuń torebkę, liście lub fusy przed dodaniem cytryny.
- Odczekaj chwilę, aby napar nie był już wrzący.
- Dodaj plasterek cytryny albo sok dopiero do oddzielonego od suszu napoju.
Tak przygotowana herbata z cytryną jest bezpiecznym napojem. Nie ma potrzeby rezygnować z niej z obawy przed cytrynianem glinu, a prosta kolejność czynności pozwala ograniczyć jego powstawanie w filiżance.
Możesz więc spokojnie pić herbatę z cytryną. Usuń fusy przed dodaniem owocu, a jeśli chcesz zachować więcej witaminy C, dodaj cytrynę do lekko przestudzonego naparu.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady lekarskiej. Osoby z chorobami nerek lub innymi szczególnymi problemami zdrowotnymi powinny omówić swoją dietę z lekarzem.
